Zeynep Oral’la Ayaküstü

İhsan Sarıyer

21 saat önce

Kutup Yıldızı: Dünya’nın dönme ekseninin kuzey doğrultusuna yakın konumda bulunan, gökyüzünde neredeyse sabit görünen ve yön bulmak için kullanılan yıldız. Mecazen, insana yol gösteren, yönünü bulmasını sağlayan kişi veya değer.

Yıl 2017, Aylardan Nisan. Dünya Sanat Günü’nün Bedri Baykam’ın önerisiyle Uluslararası Sanat Derneği’nin 17. Genel Kurulu’nda oy birliğiyle kabul edilmesinin üzerinden altı yıl geçmiş, UNESCO’nun resmi dünya günlerine dâhil edilmesine ise üç yıl var. UPSD’nin Dünya Sanat Günü Ödül Töreni için Galatasaray Adası’ndayım. Sahnenin tam karşısındaki masada oturuyorum; bir yanımda varoluşsal sancıları ve kucağında “Antik Kentlerde” adlı kitabıyla sanatçı Sali Turan, diğer yanımda birazdan ödül alacak olmanın heyecanını yaşayan gazeteci Zefer Bilgin, karşımda tüm vakurluğuyla şair Ataol Behramoğlu. Öyle bir masa… Derken, Yılın Sanat İnsanı Onur Ödülü’nü almak üzere Zeynep Oral’ın adı anons ediliyor. Eleştiriyi, haberciliği, söyleşiyi, kültür politikalarını ve toplumsal meseleleri aynı potada eriten bu öncü gazeteciyi ilk kez görüyorum. Sanatçılar, koleksiyonerler ve kültür yöneticileriyle dolu bir salonda, bir gazetecinin Yılın Sanat İnsanı seçilmesi üzerine düşünüyorum. İleride onunkilere paralel çizgiler çizeceğimi henüz bilmiyorum…

İhsan Sarıyer & Zeynep Oral, 9 Kasım 2026, Lütfi Kırdar Kongre ve Sergi Sarayı.
Fotoğraf: İnci Aksoy.

Geçen yıllarda her köşe başında Zeynep Oral’a rastladım. Şakir Paşa Ailesi’nden Türk tiyatrosu tarihine, Türkiye’de sanat yayıncılığından Leyla Gencer’e ve Mavi Anadoluculara uzanan pek çok konunun izini sürerken kimi zaman bir kitabı, kimi zaman bir yazısı eşlik etti bana.

Özyeğin Filarmoni Orkestrası’nın lansman konserinde Zeynep Oral’la göz göze gelince bunlar gelip geçti aklımdan. Bir süredir düşündüğüm bir şey vardı. İşini severek yaptığına inandığım insanlara aynı soruyu sormak, cevaplarını da o karşılaşmada çektiğim bir fotoğrafla birlikte arşivlemek istiyordum. Geçen akşam Zeynep Oral’la karşılaşınca bu fikri ilk kez hayata geçirdim. Fotoğrafını çektim ve arşivin ilk konuğuna sorumu sordum: “Yaptığınız işin hangi yönüne özel bir sevgi duyuyorsunuz?”

Zeynep Oral, 9 Kasım 2026, Lütfi Kırdar Kongre ve Sergi Sarayı.
Fotoğraf: İhsan Sarıyer.

“Sürekli merak etmek ve o merakın peşinden gitmek,” dedi Zeynep Oral. Yıllardır içselleştirdiğim pek çok konunun izini sürerken üretimlerine başvurduğum Zeynep Oral’ın, yaptığı işe duyduğu sevgiyi bu birkaç kelimeyle ifade etmesi hiç şaşırtıcı değildi. Belki de yıllardır kendime bu kadar yakın hissettiğim şey, onun gazeteciliğinde merakın yalnızca sorular sormakla sınırlı kalmayıp keşiflerin ve düşünsel yolculukların sürekliliğine dönüşmesiydi.

Kendi merakımın peşinden giderken yolumu bulmama yardım eden ışıklardan biri de hep onunkiydi. İşini severek yapan insanları belgeleyeceğim bu arşivin ilk sayfasında Zeynep Oral’ın yer alması, belki de bu yüzden benim için ayrıca anlamlı.

Kutup yıldızım sen çok yaşa!

Yazı ve Fotoğraflar: İhsan Sarıyer

Paylaş:


Yorum yapmak için tıklayın

Diğer Yazıları

5 gün önce

Karadeniz’den Öğrenmek: Sinopale 10’un Eş Küratörleriyle Yerel Bilgiden Kolektif Üretime

24 gün önce

Aynı Mavinin Altında Olmak: Çelenk Bafra ile İstanbul Modern Koleksiyonunun Yeni Okumaları

29 gün önce

Paris Sanat Haftası’na Doğru: Kentteki Sergiler ve Güncel Dinamikler

bir ay önce

"Kapatıyoruz": Bir İşin Bittiğine Kim Karar Verir?

2 ay önce

Venüs’ten Apollo’ya: Jeff Koons’un Geçmişle Diyaloğu

En Çok Okunanlar