Gündelik Olanın İzinde: Hasip Özbudun'dan “Evcil Çizgiler”

Hasip Özbudun, yeni sergisi Evcil Çizgiler ile çizgiyi bir anlatım ve gözlem aracı olarak ele aldığı çalışmalarını izleyiciyle buluşturuyor. Sanatçının pratiğinde çizgi, estetik bir düzen kurma çabasından çok; anın hâlini, zamanın akışını ve sezgisel bir dikkati taşıyan temel bir ifade alanı olarak öne çıkıyor.

Özbudun için çizgi, tanımlamaktan çok hissettirmeye yakın durur. Renkle birlikte kullanılan bu dil, sanatçının dünyayla kurduğu doğrudan ve içgüdüsel ilişkiyi görünür kılar. Çalışmalarda belirgin bir anlatıdan ziyade, duruma ve hâle odaklanan bir yaklaşım dikkat çeker.

Evcil Çizgiler, bu yaklaşımın İstanbul’un gündelik yaşamıyla kesiştiği bir çerçeve sunar. Vapurda, sokakta, sahilde ya da kentin daha dar ve geçici alanlarında rastlanan bakışlar, duruşlar ve sessiz anlar, sanatçının çizgilerinde sade bir dille yeniden karşılık bulur. Sergide yer alan imgeler, gündelik hayatın içinden seçilmiş kısa gözlemlerden oluşur.

Hayvan figürleri serginin ana unsurlarıdır; bir köpeğin yorgun ifadesi, bir karganın bekleyişi ya da bir martının rüzgâra karşı duruşu, insan hâlleriyle yan yana gelir. Bu figürler net biçimde tanımlanmaz; hayvanla insan, biçimle hâl arasında bırakılan belirsizlik özellikle korunur. Sanatçı için önemli olan, görüntünün kesinliğinden çok çağrışım gücüdür.

Serginin başlığındaki “evcil” kavramı, çizginin kendisine değil; gündelik yaşamda çoğu zaman fark edilmeden geçen doğal hâllere işaret eder. Özbudun, bu hâlleri resme taşırken onların doğallığını bozmamayı ve sade bir görsel dil kurmayı amaçlar.

^{Hasip Özbudun}

Evcil Çizgiler, izleyiciyi büyük anlatılar yerine küçük ayrıntılara bakmaya davet eden bir sergi olarak, şehirle ve canlılarla kurulan ilişkilere sessiz ve dikkatli bir bakış sunuyor.