Oğuz Yalım / Asaf Erdemli

YA DA

7 Ekim - 7 Kasım 2026

Summart Sanat Merkezi

Yeni durumların üretilebileceği açık bir sistem

Oğuz Yalım ve Asaf Erdemli’nin birlikte gerçekleştirdiği “YA DA” sergisi, resim ve heykelin karşılaşmasından doğan yeni olasılıkları araştırıyor.

Bir eserin tamamlanması gerektiği fikrini bir an için askıya alırsak ne olur?

“YA DA”, bu sorudan hareketle, iki farklı sanat pratiğinin birbirini tamamlamak yerine birbirinin alanına müdahale ettiği, dönüştürdüğü ve yeniden tarif ettiği açık bir sistem öneriyor.

Oğuz Yalım’ın mimari ve tasarım geçmişinden beslenen geometrik yaklaşımı ile Asaf Erdemli’nin metali çizgi, hacim ve mekâna dönüştüren heykel pratiği, sergide ortak bir zeminde buluşuyor. Ancak bu buluşma bir uzlaşma arayışından çok, karşılaşmanın kendisini üretken bir yöntem olarak ele alıyor.

Her müdahale, bir sonraki müdahalenin koşullarını değiştiriyor. Böylece ortaya çıkan işler, önceden belirlenmiş ve tamamlanmış sonuçlar olmaktan çıkarak sürekli dönüşüme açık yapılara dönüşüyor.

Sergide resim ile heykel arasındaki sınırlar da geçirgen hâle geliyor. Çizgi yüzeyden ayrılarak hacme dönüşürken, metal resmin kurduğu mekâna giriyor; boşluk ise kompozisyonun aktif bir parçası hâline geliyor. Uyum kadar karşıtlık, düzen kadar rastlantı da bu karşılaşmanın kurucu unsurları olarak öne çıkıyor.

Serginin kavramsal çerçevesinde önemli bir referans da Constant’ın New Babylon projesi. Tamamlanmış bir kent fikri yerine sürekli yeniden kurulabilecek, hareketin ve karşılaşmaların yeni durumlar yaratabileceği açık bir çevre öneren New Babylon, “YA DA”nın üretim anlayışıyla kesişiyor.

Bu yaklaşımda bir sanatçı diğerinin bıraktığı yerden yalnızca devam etmiyor; o alanı değiştiriyor. Ardından kendisi de değişmiş bir alanla karşılaşıyor. Böylece ortaya çıkan iş, bütünüyle resme ya da heykele ait olmayan, ikisinin arasında oluşan yeni bir mekân ve yeni bir durum hâline geliyor.

“YA DA” burada bir seçim ifadesi olmaktan çıkıyor. İki seçenekten birini işaret etmek yerine, ikisinin arasında henüz tanımlanmamış üçüncü, dördüncü ve daha fazla ihtimale alan açıyor.

Sergi, tamamlanmış bir sonuca değil; devam eden, yeniden başlayan ve yeni olasılıklar üreten bir sürece odaklanıyor.