Yoko Ono'nun "İçses ve İçyapı" Sergisi Sakıp Sabancı Müzesi'nde Kapılarını Açtı

Bir sanat yapıtı nerede tamamlanır; sanatçının elinde mi, yoksa izleyicinin zihninde mi? Çağdaş sanatın bu temel sorusunu henüz 1960'larda gündeme taşıyan Yoko Ono, Türkiye'de bugüne dek gerçekleştirilen en kapsamlı sergisiyle 25 Haziran'dan itibaren Sakıp Sabancı Müzesi'nde izleyiciyle buluşuyor. Akbank desteği ve MUSAC iş birliğiyle hazırlanan "Yoko Ono: İçses ve İçyapı", sanatçının yetmiş yılı aşan üretiminden 67 yapıtı bir araya getirirken, çağdaş sanatın bugün hâlâ belirleyici olan birçok kavramının kökenlerine de ışık tutuyor.

^{Yoko Ono, Kendinden Geçiş}

Sergi, kronolojik bir retrospektif kurmak yerine Ono'nun farklı dönemlerde ürettiği yapıtları ortak fikirler etrafında buluşturuyor. Talimat parçalarından performanslara, filmlerden katılımcı enstalasyonlara uzanan seçki, sanatçının üretiminin merkezinde yer alan hayal etme, katılım ve eylem çağrısını görünür kılıyor. Özellikle izleyiciyi yapıtın pasif bir izleyicisi olmaktan çıkararak üretimin aktif bir parçasına dönüştüren yaklaşım, bugün katılımcı sanat olarak tanımlanan pratiğin erken ve etkili örneklerini yeniden değerlendirme fırsatı sunuyor.

^{Yoko Ono, Gökyüzü Merdivenleri, 1968}

Müzenin galerilerinden bahçesine ve Atlı Köşk'e yayılan sergide yer alan "Dilek Ağacı", "Gökyüzü Merdivenleri", "Beyaz Satranç Takımı" ve "Yükseliş" gibi yapıtlar, Ono'nun sanatı nesneden çok deneyim, sonuçtan çok olasılık olarak ele alan düşüncesini ortaya koyuyor. "İçses ve İçyapı", yalnızca bir sanatçının kariyerine değil; çağdaş sanatın izleyiciyle kurduğu ilişkinin nasıl dönüştüğüne de odaklanan önemli bir müze projesi olarak öne çıkıyor.