NİSA ECE BERGSAN

Prince Igor Operası ve Golikov'un Fırçasında Bir Ağıdın Üç Hayatı Yangından kurtulan bir el yazması, bitmeden ölen bir bestecinin notaları, yasaklanan bir sanat geleneğini yeni bir zemine taşıyan fırçalar—her seferinde farklı bir yıkım, her seferinde aynı direniş. Belki de bazı hikâyeler bu yüzden ölmez; çünkü içlerinde taşıdıkları ses, onu aktaranlardan daha uzun yaşar.

Yılan Oynatıcı: Gérôme'un Doğu Fantezisi ve Said'in Oryantalizm Perspektifi Jean-Léon Gérôme'un 1879 tarihli The Snake Charmer tablosu, oryantalizmin en ikonik manifestolarından biri olarak sanat tarihini domine eder.

Üç Erkeğin Sessizliği: Flaubert ile Hopper'ın Yalnız Odaları Flaubert ile Hopper’ın eserlerini bir yazıda birleştirebilmesi, Madam Bovary’nin evrenselliğinin ve zamansızlığının önemli bir göstergesidir.

Beyaz Tütülerin Altında: Degas’nın Bale Sınıfında Gizlenen Gerçekler Bale denilince akla, zarafet ve inceliğin insan bedeninde buluşarak yaratıcı bir koreografiyle, etkileyici bir klasik müzik eşliğinde izleyiciye sunulduğu görsel ve duyusal bir şölen gelir.

Fuseli‘nin Kâbus‘u: Arzu, Korku ve Toplumsal Anksiyete Bilinçaltının karanlık kıvrımlarında gezinen The Nightmare, korku, arzu ve toplumsal kaygıları tek bir karabasanın gövdesinde görünür kılıyor.